سابقه و هدف: پلاکت ها نقش مهمی در هموستاز به عهده دارند. از پلاکت متراکم در موارد ترومبوسیتوپنی و اختلال عملکرد پلاکت ها استفاده می شود. از آن جایی که مطالعات پیشین نشان داده اند که فعال شدن پلاکت ها در واحدهای پلاکت متراکم از عملکرد مناسب آن ها می کاهد، در این مطالعه برای ارزیابی فعالیت پلاکت ها در طی تهیه و نگهداری، میزان بیان سطحی P-Selectin، آزمایش تجمع پلاکتی و میزان pH مورد بررسی قرار گرفت.مواد وروش ها: مطالعه انجام شده از نوع توصیفی مقطعی بود و تعداد 100 نمونه از پلاکت های متراکم تهیه شده در پایگاه تهران به صورت تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. از این تعداد 34 واحد مربوط به روز اول، 33 واحد مربوط به روز دوم و 33 مورد مربوط به روز سوم تهیه بود. برای هر واحد میزان بیان سطحی P-Selectin (CD62p) با استفاده از روش فلوسیتومتری و هم چنین میزان pH و آزمایش تجمع پلاکتی با استفاده از دو آگونیست آراشیدونیک اسید و ریستوستین مورد بررسی قرار گرفت. پس از به دست آمدن نتایج، تحلیل آماری به وسیله آزمون Anova با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 11.5 انجام شد.یافته ها: در طی روز اول تا سوم میزان pH افزایش معنی داری یافته بود (6.77±0.35 در روز اول و 7.30±0.30 در روز سوم) (p<0.05). میزان بیان سطحی P-Selestin در روز سوم نسبت به روز اول افزایش معنی داری یافته بود (22.56±9.2 در روز اول نسبت به 33.04±12.74 در روز سوم) (p<0.05). میزان تجمع پلاکتی با استفاده از دو آگونیست آراشیدونیک اسید و ریستوستین در روز سوم نسبت به روز اول کاهش معنی داری نشان داد (p<0.05).نتیجه گیری: این مطالعه نشان دهنده این است که پلاکت ها در طی نگهداری فعال می شوند و در اثر گذشت زمان بیان سطحی P-Selectin در پلاکت ها افزایش می یابد. بنابراین از این شاخص می توان برای بررسی in vitro کارایی فعالیت پلاکت متراکم استفاده کرد.

سابقه و هدف: گلبول های سفید موجود در فرآورده های خونی، یکی از مهم ترین عوامل ایجاد واکنش های زیان بخش بیولوژیک مانند واکنش های تب زای غیر همولیتیک، واکنش های ایمونیزاسیون در برابر آنتی ژن های HLA و انتقال عفونت سیتومگالوویروس می باشند. در این تحقیق اثر زمان نگهداری، بر قابلیت فیلتراسیون پلاکت های متراکم جهت حذف گلبول های سفید، مورد مطالعه قرار گرفت. مواد وروش ها: در این بررسی نوع مطالعه تجربی آزمایشگاهی بود. خون کامل از اهداکنندگان داوطلب درون کیسه های سه تایی گرفته شد. در روز انجام آزمایش، پنج واحد پلاکت تازه از 5 اهداکننده به طور تصادفی تهیه شد. پلاکت های متراکم مشتق شده از پلاسمای غنی از پلاکت توسط ست انتقال پلاسما به یک کیسه نگهداری UPX-80 منتقل شدند و به این صورت پلاکت های متراکم به شکل پولد پلاکتی 5 تایی آماده گردیدند. پولدهای پلاکتی 5 تایی به صورت تازه و یا به صورت نگهداری شده (پنج روز پس از تهیه) فیلتراسیون شدند. تعداد کل گلبول های سفید و زیر گروه های گلبول های سفید در واحدهای فیلتر شده قبل و بعد از نگهداری با هم مقایسه گردیدند. برای شمارش سلول ها و تعیین درصد آن ها از روش های شمارش سلولی و فلوسیتومتری استفاده شد. در این بررسی از فیلترها و کیسه های نسل سوم استفاده گردید. نرم افزار آماری استفاده شده در این بررسی برنامه SPSS نسخه 10 بود. محاسبات آماری در ابتدا شامل سنجش و اندازه گیری آمار توصیفی و مرحله بعد شامل تجزیه و تحلیل آماری بود که برای مقایسه میانه ها در دو گروه از آزمون Wilcoxon استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان می دهد که تعداد کل گلبول های سفید قبل از فیلتراسیون به طور معنی داری در واحدهای تازه بالاتر از واحدهای نگهداری شده می باشد در حالی که در نمونه های بعد از فیلتراسیون تعداد گلبول سفید به طور معنی داری در واحدهای تازه کمتر از واحدهای نگهداری شده است. به علاوه اگر چه شمارش مطلق گلبول سفید به شکل معنی داری کاهش فراوان می یابد، فیلتراسیون، یک سری تغییراتی را به طور نسبی بر زیر گروه های گلبول های سفید به وجود می آورد. در حالی که درصد سلول های T کاهش می یابد، درصد سلول های منوسیت و لنفوسیت B به طور نسبی افزایش می یابد. نتیجه گیری: در نهایت این که فیلتراسیون قبل از نگهداری (Pre-Storage) و فیلتراسیون بعد از نگهداری (Post-Storage) محصول نهایی، در کاهش گلبول های سفید موثر هستند ولی فیلتراسیون واحدهای تازه از قابلیت بالاتری در کاهش گلبول های سفید خون برخوردار است.

سابقه و هدف: تهیه فرآورده های پلاکتی به روش پلاسمای غنی از پلاکت ممکن است باعث فعال شدن پلاکت ها و ترشح مواد موجود در گرانول های آن ها مثل ترومبوگلوبولین بتا، LDH و بیان CD62P شود. پلاکت هایی که طی روند تهیه فعال شوند، وقتی وارد محیط in vivo گردند دیگر کارایی لازم را جهت عملکرد انعقادی خود ندارند. لذا اندازه گیری شاخص های فعال شدن پلاکتی مثل CD62P سطح پلاکت ها، ترومبوگلوبولین بتا و غیره جهت اندازه گیری درصد پلاکت های فعال شده در فرآورده های پلاکتی طی روند تهیه، و مقایسه این دو روش تهیه یعنی پلاسمای غنی از پلاکت و بافی کوت مفید می باشد.مواد وروش ها: مطالعه انجام شده از نوع تجربی بود. در این مطالعه تعداد 15 فرآورده به روش PRP ، 15 فرآورده به روش BC و 15 واحد خون کامل که مورد هیچ گونه دستکاری قرار نگرفته بودند به عنوان گروه کنترل انتخاب و تا سه روز نگهداری شده و از نظر درصد بیان CD62P در سطح پلاکت ها و نیز غلظت فرم محلول آن، درصد سلول های CD14 مثبت و سطح اینترلوکین- 8 مورد بررسی قرار گرفتند. جهت اندازه گیری CD62P سطحی و CD14 از آنتی بادی های منوکلونال اختصاصی و کنژوگه شده با مواد فلورسانس و به روش فلوسیتومتری و برای اندازه گیری غلظت CD62P محلول و اینترلوکین - 8 از روش الیزا استفاده شد. یافته ها: میانگین شمارش پلاکتی در هر دو روش تفاوت چندانی نداشت، اما آلودگی گلبول های سفید در واحدهای تهیه شده به روش PRP بسیار بیشتر از واحدهای تهیه شده به روش BC بود. در روش PRP در مدت نگهداری 3 روزه، کاهش اندک CD62P سطحی، افزایش شکل محلول آن و IL-8 مشاهده گردید و درصد ظهور CD14 در این فرآورده تغییر محسوسی نشان نداد. در روش BC طی نگهداری سه روزه، CD62P سطحی و محلول و غلظت IL-8 افزایش و نیز درصد ظهور CD14 سطح منوسیت ها از 4/0 تا 1/0 کاهش نامحسوسی نشان دادند. نتیجه گیری: ارتباط نزدیکی بین سطح اینترلوکین ـ 8 و شمارش گلبول های سفید در فرآورده ها وجود دارد . در روش PRP سانتریفوژ با دور سنگین باعث تجمع و چسبندگی و لذا فعال شدن پلاکتی می شود. اما در روش BC چون هیچ گونه چسبندگی پلاکتی به وجود نمی آید، فعال شدن پلاکتی کمتر صورت می گیرد.

سابقه و هدفمطالعه آنتی ژن های مختلف روی پلاکت ها که قادر به تولید آنتی بادی هستند و واکنش بین این عوامل که می توانند وضعیت ها و بیماری های مختلفی را القا کنند، از مباحث عمده ایمونولوژی پلاکت هستند. اطلاع از نقش آنتی ژن ها و آنتی بادی های پلاکتی، به درک نقش آن ها در بیماری های مختلف کمک می کند و آگاهی در مورد آزمایش های مختلف برای تشخیص و درمان این موارد، مفید و موثر می باشد.مقاله حاضر مباحث مختلف و اساسی مرتبط با ایمونولوژی پلاکت را با استفاده از 74 منبع مختلف ارایه می نماید. آلوآنتی ژن های پلاکتی شامل این موارد می باشند: آلوآنتی ژن های مشترک با سایر سلول ها (نظیر: آنتی ژن های سازگاری بافتی و سیستم (ABH و آلوآنتی ژن هایی که اختصاصی پلاکت تصور می شوند (نظیر: سیستم آنتی ژن های پلاکت انسان). آلوآنتی بادی های ضد هر یک از این آنتی ژن ها که طی حاملگی، انتقال خون و به صورت نادری پس از پیوند ایجاد می شوند، مسوول بیماری های مختلف و عوارض انتقال خون نظیر: سندروم ترومبوسیتوپنی آلوایمیون، ترومبوسیتوپنی آلوایمیون نوزادان، پورپورای پس از انتقال خون، مقاومت پلاکتی به دنبال انتقال خون و ترومبوسیتوپنی پس از پیوند، می باشند.اطلاع از نحوه ارزیابی یا ردیابی آنتی ژن ها و آنتی بادی های پلاکتی و نحوه تفسیر نتایج آزمایش ها، برای کاربرد صحیح روش های مناسب ارزیابی در بیمار مناسب در زمان صحیح هدایت کننده است و به تشخیص و درمان بهتر بیماری های مربوطه کمک می نماید.

سابقه و هدف پلاکت فرزیس به جمع آوری پلاکت از یک اهداکننده با استفاده از دستگاه آفرزیس گفته می شود. دستگاه های مختلفی جهت پلاکت فرزیس موجود هستند که هر کدام می توانند به گونه ای بر کیفیت فرآورده پلاکتی تاثیرگذار باشند. هدف از این مقاله مروری، بررسی تاثیر دستگاه های پلاکت فرزیس بر پارامترهای کیفی واحدهای پلاکت تولیدی بود. مواد و روش ها این مقاله به مرور تاثیرات دستگاه های مختلف آفرزیس بر کیفیت واحدهای پلاکتی با جستجوی واژگان کلیدی در پایگاه های PubMed، Google Scholar، Science Direct و Scopus پرداخته و 83 مقاله استفاده شده است. یافته ها جهت ارزیابی کیفیت فرآورده پلاکت فرزیس، پارامترهای مختلفی از جمله شمارش و بازده پلاکتی، شمارش گلبول سفید و قرمز، تجمع پلاکت، فعالیت متابولیک، فعالیت پلاکت ها و تعداد میکروپارتیکل پلاکتی مورد ارزیابی قرار می گیرد. تعداد پلاکت در فرآورده های پلاکت حاصل از دستگاه های آفرزیس موجود مطابق با استانداردهای AABB و اروپا است. در بررسی فعالیت متابولیک پلاکت های آفرزیس در اکثر مطالعه ها میزان گلوکز و pO2 کاهش، لاکتات و pCO2 افزایش یافته بود و pH در محدوده قابل قبول قرار داشت. در پاسخ تجمع پلاکتی با آگونیست های مختلف، فرآورده حاصل از دستگاه آمیکوس کمترین و تریما اکسل بیشترین پاسخ را داشتند. میزان فعال شدن پلاکت و تولید میکروپارتیکل نیز در فرآورده پلاکتی آمیکوس بیشتر و در تریما اکسل کمتر از سایرین گزارش شد. نتیجه گیری کیفیت واحدهای پلاکتی می تواند تحت تاثیر دستگاه آفرزیس قرار بگیرد. اکثر دستگاه های موجود می توانند فرآورده پلاکت مطابق با استاندارد های موجود را فراهم کنند. طبق مطالعه های انجام شده، دستگاه Trima Accel نسبت به سایر دستگاه ها(Haemonetics MCS+, Amicus, Cobe Spectra, Fresenius)  فرآورده پلاکت با کیفیت تری را تهیه می کند.

سابقه و هدف پلاکت فرزیس به جمع آوری پلاکت از یک اهداکننده با استفاده از دستگاه آفرزیس گفته می شود. دستگاه های مختلفی جهت پلاکت فرزیس موجود هستند که هر کدام می توانند به گونه ای بر کیفیت فرآورده پلاکتی تاثیرگذار باشند. هدف از این مقاله مروری، بررسی تاثیر دستگاه های پلاکت فرزیس بر پارامترهای کیفی واحدهای پلاکت تولیدی بود. مواد و روش ها این مقاله به مرور تاثیرات دستگاه های مختلف آفرزیس بر کیفیت واحدهای پلاکتی با جستجوی واژگان کلیدی در پایگاه های PubMed، Google Scholar، Science Direct و Scopus پرداخته و 83 مقاله استفاده شده است. یافته ها جهت ارزیابی کیفیت فرآورده پلاکت فرزیس، پارامترهای مختلفی از جمله شمارش و بازده پلاکتی، شمارش گلبول سفید و قرمز، تجمع پلاکت، فعالیت متابولیک، فعالیت پلاکت ها و تعداد میکروپارتیکل پلاکتی مورد ارزیابی قرار می گیرد. تعداد پلاکت در فرآورده های پلاکت حاصل از دستگاه های آفرزیس موجود مطابق با استانداردهای AABB و اروپا است. در بررسی فعالیت متابولیک پلاکت های آفرزیس در اکثر مطالعه ها میزان گلوکز و pO2 کاهش، لاکتات و pCO2 افزایش یافته بود و pH در محدوده قابل قبول قرار داشت. در پاسخ تجمع پلاکتی با آگونیست های مختلف، فرآورده حاصل از دستگاه آمیکوس کمترین و تریما اکسل بیشترین پاسخ را داشتند. میزان فعال شدن پلاکت و تولید میکروپارتیکل نیز در فرآورده پلاکتی آمیکوس بیشتر و در تریما اکسل کمتر از سایرین گزارش شد. نتیجه گیری کیفیت واحدهای پلاکتی می تواند تحت تاثیر دستگاه آفرزیس قرار بگیرد. اکثر دستگاه های موجود می توانند فرآورده پلاکت مطابق با استاندارد های موجود را فراهم کنند. طبق مطالعه های انجام شده، دستگاه Trima Accel نسبت به سایر دستگاه ها(Haemonetics MCS+, Amicus, Cobe Spectra, Fresenius) فرآورده پلاکت با کیفیت تری را تهیه می کند.

در این مقاله برای اولین بار پرونده های متنی از لحاظ تراکم موضوعی، بررسی گردیده و به دو دسته: متن متراکم و نامتراکم تفکیک شده اند. متن متراکم متنی است که شامل دامنه وسیعی از موضوعات باشد، یا به عبارت دیگر میزان چگالی موضوعی (تعداد موضوعات تقسیم بر طول پرونده) آنها بالا باشد (مانند متون مذهبی، دیوانهای شعر، آرشیو مجلات و دایره المعارف ها). آنچه در این نوشتارمورد اثبات قرار خواهد گرفت: اول عدم کارایی روشهای موجود موضوع بندی، برای متن های متراکم. دوم کارایی سیستم پیشنهادی جدید، برای متن های متراکم خواهد بود.در این تحقیق از روابط وابستگی، مسیرها و پایگاه داده ای از سه تایی ها و همچنین روش های آماری پردازش متن، در جهت استخراج کلمات و ترکیبات مهم از متن های متراکم و قراردادن آنها در یک سلسله مراتب خوشه ای، استفاده می شود. همچنین در این راستا فرآیندی برای یافتن مرجع ضمیرها-که خاص متن های متراکم است-تشریح خواهد شد. نتایج بدست آمده از نمونه پیاده سازی شده که بر روی متن های متراکم زبان فارسی آزمایش شده است، نشانگر بهبود کیفیت اندیس گذاری و جستجو است. همچنین یک سیستم نمونه به نام نصیر، بر اساس روش های پیشنهادی، پیاده سازی گردید که از آن برای ارزیابی نتایج بهره جسته ایم.

این مطالعه با توجه به اهمیت تزریق خون و فرآورده های خونی در درمان بیماری های نوزادان و با توجه به حساس بودن گروه سنی نوزادان و عوارض این شیوه درمانی و عدم اطلاع از انواع فرآورده های خونی که در بخش نوزادان بیمارستان بهشتی کاشان مورد استفاده قرار می گیرد، طی مدت 1 سال انجام شد. در این تحقیق که از نوع توصیفی بود با استفاده از اطلاعات موجود و مراجعه به بانک خون بیمارستان بهشتی، اسامی نوزادانی که انواع فرآورده های خونی برای آن ها تزریق شده بود خارج گردید و اطلاعات مربوط به نوع فرآورده خونی تزریق شده، دفعات تزریق، معیار تزریق، جنس، سن حاملگی، وزن تولد در پرسش نامه ثبت شد و با روش آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. براساس نتایج به دست آمده از 541 نوزاد بستری در بخش نوزادان برای 118 نوزاد فرآورده های خونی تزریق شده بود که 54% نوزادان تنها 1 نوع فرآورده خونی، 35% دو نوع فرآورده خونی و 11% بیش از 2 نوع فرآورده خونی دریافت کرده بودند. از مجموع 311 بار تزریق انواع فرآورده های خونی، بیش ترین فرآورده های مورد استفاده به ترتیب عبارت بودند از: پلاسمای منجمد تازه (49%)، گلبول قرمز متراکم (33%)، خون کامل (14%) و پلاکت (4%). به جز خون کامل، سایر فرآورده های خونی در نوزادان نارس و نوزادان با وزن کم زمان تولد بیش ترین مورد مصرف را داشته اند. تزریق گلبول قرمز متراکم در 2/92% موارد، پلاسمای منجمد تازه در 88% موارد، پلاکت در 100% موارد و خون کامل در 91% موارد همراه با اندیکاسیون واقعی بوده است. به عنوان نتیجه گیری کلی می توان گفت بیش ترین میزان تزریق فرآورده های خونی برای نوزادان نارس و نوزادان با وزن کم زمان تولد صورت گرفته بود. با توجه به عوارض شناخته شده و ناشناخته تزریق خون و حساس بودن گروه سنی نوزادان باید سعی کرد تزریق این فرآورده ها طبق معیار واقعی و با حداقل تعداد دهنده خون صورت گیرد.